брынчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова брынчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	брынчэ́нне мн. брынчэ́нні
Родны каго? чаго?	брынчэ́ння мн. брынчэ́нняў
Давальны каму? чаму?	брынчэ́нню мн. брынчэ́нням
Вінавальны каго? што?	брынчэ́нне мн. брынчэ́нні
Творны кім? чым?	брынчэ́ннем мн. брынчэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	брынчэ́нні мн. брынчэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Рана ўстанеш — многа зробіш.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

brynčennie — беларуская лацінка

Слова брынчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: