аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова брычка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бры́чка мн. бры́чкі |
| Родны каго? чаго? |
бры́чкі мн. бры́чак |
| Давальны каму? чаму? |
бры́чцы мн. бры́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
бры́чку мн. бры́чкі |
| Творны кім? чым? |
бры́чкай, бры́чкаю мн. бры́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бры́чцы мн. бры́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не будзь лянівы — будзеш шчаслівы.
Шчасце адчуеш, калі папрацуеш.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
bryčka — беларуская лацінка
Слова брычка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брычка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брыялін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бры́цца (6)
(5) нычка ‹
› брыццё́ (6)
(7) гары́чка ‹
› бры́ць (5)
(10) гістары́чка ‹
› бры́чкавы (8)
(8) фа́брычка ‹
› брыюча (6)
(10) падагры́чка ‹
› бры́ючы (6)
(10) электры́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.