аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова канстантны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
канста́нтная
м. канста́нтны н. канста́нтнае мн. канста́нтныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
канста́нтнай, канста́нтнае
м. канста́нтнага н. канста́нтнага мн. канста́нтных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
канста́нтнай
м. канста́нтнаму н. канста́нтнаму мн. канста́нтным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
канста́нтную
м. канста́нтны (неадуш.), канста́нтнага (адуш.) н. канста́нтнае мн. канста́нтныя (неадуш.), канста́нтных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
канста́нтнай, канста́нтнаю
м. канста́нтным н. канста́нтным мн. канста́нтнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
канста́нтнай
м. канста́нтным н. канста́нтным мн. канста́нтных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
kanstantny — беларуская лацінка
Слова канстантны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове канстанцінопальскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канстанта́н (10)
(9) дыкта́нтны ‹
› канстанта́навы (13)
(11) рэманта́нтны ‹
› канста́нтнасць (13)
(11) рэдунта́нтны ‹
› Канстанці́н (10)
(13) сірканста́нтны ‹
› Канстанці́навіч (14)
(9) дыста́нтны ‹
› Канстанціно́паль (15)
(13) эквідыста́нтны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.