аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бубненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бубне́нне мн. бубне́нні |
| Родны каго? чаго? |
бубне́ння мн. бубне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
бубне́нню мн. бубне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
бубне́нне мн. бубне́нні |
| Творны кім? чым? |
бубне́ннем мн. бубне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
бубне́нні мн. бубне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
bubniennie — беларуская лацінка
Слова бубненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бубненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бубон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бубі́нка (7)
(14) самаздрабне́нне ‹
› бу́бка (5)
(12) раздрабне́нне ‹
› бубна́ч (6)
(11) адасабне́нне ‹
› бубні́вы (7)
(9) прагне́нне ‹
› бубні́сты (8)
(12) спасцігне́нне ‹
› бубніцца (8)
(7) мгне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.