карабаваты

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова карабаваты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. карабава́тая м. карабава́ты н. карабава́тае мн. карабава́тыя
Родны каго? чаго?	ж. карабава́тай, карабава́тае м. карабава́тага н. карабава́тага мн. карабава́тых
Давальны каму? чаму?	ж. карабава́тай м. карабава́таму н. карабава́таму мн. карабава́тым
Вінавальны каго? што?	ж. карабава́тую м. карабава́ты (неадуш.), карабава́тага (адуш.) н. карабава́тае мн. карабава́тыя (неадуш.), карабава́тых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. карабава́тай, карабава́таю м. карабава́тым н. карабава́тым мн. карабава́тымі
Месны у кім? у чым?	ж. карабава́тай м. карабава́тым н. карабава́тым мн. карабава́тых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

karabavaty — беларуская лацінка

Слова карабаваты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: