аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бугрынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бугры́нка мн. бугры́нкі |
| Родны каго? чаго? |
бугры́нкі мн. бугры́нак |
| Давальны каму? чаму? |
бугры́нцы мн. бугры́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
бугры́нку мн. бугры́нкі |
| Творны кім? чым? |
бугры́нкай, бугры́нкаю мн. бугры́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бугры́нцы мн. бугры́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.
Як гэта называецца? (ніўалэХ)buhrynka — беларуская лацінка
Слова бугрынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бугрынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бугрыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› буграва́ты (9)
(8) рабры́нка ‹
› бугракава́ты (11)
(10) серабры́нка ‹
› бугры́на (7)
(10) парэ́брынка ‹
› бугры́стасць (11)
(7) адры́нка ‹
› бугры́сты (8)
(9) ляндры́нка ‹
› бугры́цца (8)
(9) балеры́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.