бужанін

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бужанін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бужа́нін мн. бужа́не
Родны каго? чаго?	бужа́ніна мн. бужа́н
Давальны каму? чаму?	бужа́ніну мн. бужа́нам
Вінавальны каго? што?	бужа́ніна мн. бужа́н
Творны кім? чым?	бужа́нінам мн. бужа́намі
Месны у кім? у чым?	бужа́ніне мн. бужа́нах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

Год пяцьдзясят дзед з бабай пражылі, Без лаянкі. (Валасевіч)

Вучыся! (і верш прачытай)

bužanin — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бужанін — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове бужаніна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› бужаванне (9)

(8) валжа́нін ‹

› бужава́цца (9)

(10) катаржа́нін ‹

› бужава́ць (8)

(15) паліткатаржа́нін ‹

бужа́нін (7)

› бужані́на (8)

(7) чужа́нін ‹

› бужані́нка (9)

(7) рыжанін ‹

› бужані́нны (9)

(9) парыжа́нін ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny