аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бузіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бузіна́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
бузіны́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
бузіне́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
бузіну́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
бузіно́й, бузіно́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
бузіне́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
buzina — беларуская лацінка
Слова бузіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бузіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бузіннік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бузацё́рскі (10)
(6) экзі́на ‹
› бузацё́рства (11)
(11) вербало́зіна ‹
› бузацё́рыць (10)
(7) карзі́на ‹
› бузі́навы (8)
(10) пераву́зіна ‹
› бузі́ннік (8)
(6) кузі́на ‹
› бузіно́вы (8)
(7) хлузі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.