аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова булімія
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
булімі́я мн. булімі́і |
| Родны каго? чаго? |
булімі́і мн. булімі́й, булімі́яў |
| Давальны каму? чаму? |
булімі́і мн. булімі́ям |
| Вінавальны каго? што? |
булімі́ю мн. булімі́і |
| Творны кім? чым? |
булімі́яй, булімі́яю мн. булімі́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
булімі́і мн. булімі́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж
bulimija — беларуская лацінка
Слова булімія (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік булімія — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове булінь + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› булё́н (5)
(10) гіпаксемі́я ‹
› булё́нны (7)
(8) таксемі́я ‹
› булё́нчык (8)
(12) энантыясемі́я ‹
› булінь (6)
(6) амімі́я ‹
› булі́т (5)
(9) айкані́мія ‹
› бу́лка (5)
(8) аманімі́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.