Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

бульбянік, -а і -у, мужчынскі род
  1. -у, зборны назоўнік Бацвінне бульбы, цяўнік. Выраслы бульбянік закрываў малога амаль да плеч. ← Іван Мележ. Жалезнымі граблямі дзядзька Іван зграбае апалае лісце і прэлую траву і кідае на кучу сухога бульбяніку. ← Алена Васілевіч.
  2. -а. Аладка з дранай сырой бульбы; тое, што і дранік. З рук у рукі .. нам пачалі перадаваць ежу. Яйкі і хлеб, мяса і загорнутыя ў капуснае лісце бульбянікі. ← Уладзімір Мехаў.
  3. толькі мн. (бульбянішчы, -аў). Беларуская страва, прыгатаваная з варанай тоўчанай бульбы ў выглядзе галушак.
  4. -а. размоўнае слова Пра таго, хто харчуецца пераважна бульбай. На снеданне — дранікі, Бабка — на абед. Называў бульбянікамі Магілёўцаў свет. ← Аркадзь Куляшоў.

❌

бульбянік

гэта

— аладка

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бульбянік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бульбя́нік мн. бульбя́нікі
Родны каго? чаго?	бульбя́ніка мн. бульбя́нікаў
Давальны каму? чаму?	бульбя́ніку мн. бульбя́нікам
Вінавальны каго? што?	бульбя́нік мн. бульбя́нікі
Творны кім? чым?	бульбя́нікам мн. бульбя́нікамі
Месны у кім? у чым?	бульбя́ніку мн. бульбя́ніках
Клічная форма	— мн. —

Слова бульбянік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бульбянік — у родным, давальным, творным і месным склоне

бульбянік

Навігатар

Мемчыкі