аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абюракрачванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абюракра́чванне мн. абюракра́чванні |
| Родны каго? чаго? |
абюракра́чвання мн. абюракра́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
абюракра́чванню мн. абюракра́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
абюракра́чванне мн. абюракра́чванні |
| Творны кім? чым? |
абюракра́чваннем мн. абюракра́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абюракра́чванні мн. абюракра́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
— Якая твая любімая пара года?
— Калі ты побач.
abiurakračvannie — беларуская лацінка
Слова абюракрачванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абюракрачванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абяганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абюракра́ціць (12)
(15) праканапа́чванне ‹
› абюракра́чаны (12)
(15) расканапа́чванне ‹
› абюракра́чаны (12)
(14) выканапа́чванне ‹
› абюракра́чвацца (14)
(15) забюракра́чванне ‹
› абюракра́чваць (13)
(16) разбюракра́чванне ‹
› абяга́нне (8)
(15) паддамкра́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.