Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 лёгкі, -ая, -ае.
  1. Які мае невялікі цяжар, мала важыць; процілеглае цяжкі. Лёгкі чамадан. ▪ На галінках вісеў лёгкі, як пух, іней. ← Аляксей Кулакоўскі. // Тонкі, няшчыльны. Лёгкае летняе плацце. ▪ Лёгкая матэрыя розных колераў уздымалася ветрам, і здавалася, што адзетыя ў яе людзі не маюць у сабе ніякай цяжкасці. ← Кузьма Чорны. // Які мала грэе, няцёплы. У зямлянцы нікога не было: адны пустыя нары, засланыя лёгкімі летнімі коўдрамі і посцілкамі. ← Алесь Якімовіч. [Іван Іванавіч] даўно зняў скураное паліто і насіў лёгкі фрэнч. ← Міхась Даніленка. // Які здаецца бязважкім, прыгожым (пра збудаванні і інш.). Дзякуючы такім [вялізным] вокнам, дом выглядаў лёгкім, як бы плаваючым у паветры. ← Змітрок Бядуля. //Які лёгка ператраўляецца, не тлусты (пра ежу). [Лена] заказала лёгкае снеданне і села за круглы столік перад акном. ← Янка Скрыган.
  2. Спрытны, прыгожы, хуткі (пра паходку, рухі і пад.). Праз пяць дзён пасля вызвалення роднага горада Людміла Лаўраўна як ніколі лёгкаю хадою вярталася з партызанскага краю. ← Алесь Якімовіч. Нягледзячы на сваю грузнасць, .. [Андрэй Данілавіч] вельмі быў лёгкі на рухі. ← Мікола Ракітны.
  3. Просты, даступны разуменню. Лёгкі урок. Лёгкая задача. // Няцяжкі для выканання, нескладаны. [Габрусь] узяўся за тыя лёгкія работы, што рабіў яшчэ хлапчуком: сена грэбці, баранаваць, вяровачкі віць, трушанку трэсці... ← Змітрок Бядуля. // Просты, ясны. Лёгкі стыль. // Вясёлы, мілагучны; несур'ёзны. Лёгкая музыка. ▪ [Італьянец] няспынна насвістваў нейкі лёгкі і шпаркі матыўчык. ← Барыс Мікуліч. // Які дастаецца, набываецца без цяжкасцей. Лёгкі заработак. Лёгкая перамога. Лёгкае жыццё. ▪ — Калі лёгкае шчасце, То, кажуць, яно Не трывалае шчасце. ← Аркадзь Куляшоў. / у знач. назоўнік лёгкае, -ага, ніякі род Хоць бывае цяжка — не бядую, не шукаю лёгкага ў жыцці. ← Марк Смагаровіч. // Які не прычыняе цяжкасцей, мук. Лёгкі дзень. Лёгкая смерць. ▪ Ідзі, баец, Хай будзе шлях твой лёгкім, Хай куля не кране тваіх грудзей. ← Пімен Панчанка.
  4. Нязначны, невялікі, слабы (па велічыні, сіле, ступені праяўлення). Лёгкі мароз. Лёгкі туман. ▪ Над комінам хаты паказаўся пакуль што не бачны нікому лёгкі дымок. ← Янка Брыль. На захадзе яшчэ палымнела неба, але лёгкі змрок ужо пасоўваўся. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Слабы, неглыбокі (пра сон, дрымоту). Лёгкі сон. // Чуць прыкметы. Лёгкая сівізна. Лёгкая ўсмешка. ▪ Лёгкі пробліск радасці мільгануў на твары старога. ← Кандрат Крапіва. // Нямоцны, слабы (пра шум, трэск і пад.). У поўнач пачуўся лёгкі стук у сцяну. ← Алесь Якімовіч. // Які слаба праяўляецца. Лёгкая іронія. Лёгкая злосць. // Які слаба дзейнічае, нямоцны (пра віно, тытунь і пад.). Лёгкае віно. Лёгкі тытунь. // Які не з'яўляецца небяспечны для жыцця і хутка вылечваецца. Лёгкая прастуда. Лёгкае захворванне. ▪ [Раненых] было чалавек дзесяць з перавязанымі галовамі, рукамі, нагамі, але раны былі лёгкія. ← Янка Маўр.
  5. Павярхоўны, неглыбокі, несур'ёзны. Лёгкія адносіны да жыцця. ▪ Нават і не заўважыла Ірына, як адляцела бесклапотнае дзявоцтва, з песнямі, з пагулянкамі, познімі карагодамі, з лёгкімі і мінучымі дзявочымі крыўдамі, з вясновымі світаннямі. ← Міхась Лынькоў. // Бесклапотны, легкадумны. Вынікі нашага лёгкага жыцця то там, то сям цяпер давалі сябе знаць. ← Янка Скрыган. Не было ўжо ў Андрэя з Марынай тых лёгкіх адносін, калі можна абодвум гарэзнічаць, жартаваць і ніколькі не бянтэжыцца пры гэтым. ← Уладзімір Шахавец.
  6. Які не мае цяжкага ўзбраення; рухомы. Лёгкія танкі. ▪ Дывізіён са сваімі лёгкімі гарматамі рухаўся выключна лясамі, па бездарожжы. ← Іван Шамякін.
  •••
  Лёгкая атлетыка гл. атлетыка.
  Лёгкая кавалерыя гл. кавалерыя.
  Лёгкая прамысловасць гл. прамысловасць.
  З лёгкай рукі гл. рука.
  З лёгкаю параю гл. пара.
  З лёгкім сэрцам (душой) гл. сэрца.
  Лёгкая рука ў каго гл. рука.
  Лёгкі на ногі — пра таго, хто можа хутка і многа хадзіць.
  Лёгкі на пад'ём — пра чалавека, якога лёгка ўгаварыць куды-н. пайсці, паехаць і пад.
  Лёгкі на слова — хуткі на абяцанні.
  Лёгкі на ўспамін — пра таго, хто з'яўляецца ў той момант, калі пра яго гавораць (думаюць).
  Лёгкі на язык — гаваркі; які любіць многа гаварыць.
  Лёгкі хлеб гл. хлеб.