лексіка-сінтаксічны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова лексіка-сінтаксічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чная м. ле́ксіка-сінтаксі́чны н. ле́ксіка-сінтаксі́чнае мн. ле́ксіка-сінтаксі́чныя
Родны каго? чаго?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чнай, ле́ксіка-сінтаксі́чнае м. ле́ксіка-сінтаксі́чнага н. ле́ксіка-сінтаксі́чнага мн. ле́ксіка-сінтаксі́чных
Давальны каму? чаму?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чнай м. ле́ксіка-сінтаксі́чнаму н. ле́ксіка-сінтаксі́чнаму мн. ле́ксіка-сінтаксі́чным
Вінавальны каго? што?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чную м. ле́ксіка-сінтаксі́чны (неадуш.), ле́ксіка-сінтаксі́чнага (адуш.) н. ле́ксіка-сінтаксі́чнае мн. ле́ксіка-сінтаксі́чныя (неадуш.), ле́ксіка-сінтаксі́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чнай, ле́ксіка-сінтаксі́чнаю м. ле́ксіка-сінтаксі́чным н. ле́ксіка-сінтаксі́чным мн. ле́ксіка-сінтаксі́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. ле́ксіка-сінтаксі́чнай м. ле́ксіка-сінтаксі́чным н. ле́ксіка-сінтаксі́чным мн. ле́ксіка-сінтаксі́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

lieksika-sintaksičny — беларуская лацінка

Слова лексіка-сінтаксічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: