люэтычны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова люэтычны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. люэты́чная м. люэты́чны н. люэты́чнае мн. люэты́чныя
Родны каго? чаго?	ж. люэты́чнай, люэты́чнае м. люэты́чнага н. люэты́чнага мн. люэты́чных
Давальны каму? чаму?	ж. люэты́чнай м. люэты́чнаму н. люэты́чнаму мн. люэты́чным
Вінавальны каго? што?	ж. люэты́чную м. люэты́чны (неадуш.), люэты́чнага (адуш.) н. люэты́чнае мн. люэты́чныя (неадуш.), люэты́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. люэты́чнай, люэты́чнаю м. люэты́чным н. люэты́чным мн. люэты́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. люэты́чнай м. люэты́чным н. люэты́чным мн. люэты́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?

liuetyčny — беларуская лацінка

Слова люэтычны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: