STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
мара́ўская
м. мара́ўскі н. мара́ўскае мн. мара́ўскія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
мара́ўскай, мара́ўскае
м. мара́ўскага н. мара́ўскага мн. мара́ўскіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
мара́ўскай
м. мара́ўскаму н. мара́ўскаму мн. мара́ўскім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
мара́ўскую
м. мара́ўскі (неадуш.), мара́ўскага (адуш.) н. мара́ўскае мн. мара́ўскія (неадуш.), мара́ўскіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
мара́ўскай, мара́ўскаю
м. мара́ўскім н. мара́ўскім мн. мара́ўскімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
мара́ўскай
м. мара́ўскім н. мара́ўскім мн. мара́ўскіх |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
maraŭski — беларуская лацінка
Слова мараўскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове марафетны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марато́рны (9)
(12) спецка́раўскі ‹
› марато́рый (9)
(12) селька́раўскі ‹
› мара́тхскі (9)
(15) рабселька́раўскі ‹
› марафе́т (7)
(12) камуна́раўскі ‹
› марафе́тны (9)
(10) ка́параўскі ‹
› марафо́н (7)
(12) брустараўскі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
