меркурыянскі

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова меркурыянскі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. меркурыя́нская м. меркурыя́нскі н. меркурыя́нскае мн. меркурыя́нскія
Родны каго? чаго?	ж. меркурыя́нскай, меркурыя́нскае м. меркурыя́нскага н. меркурыя́нскага мн. меркурыя́нскіх
Давальны каму? чаму?	ж. меркурыя́нскай м. меркурыя́нскаму н. меркурыя́нскаму мн. меркурыя́нскім
Вінавальны каго? што?	ж. меркурыя́нскую м. меркурыя́нскі (неадуш.), меркурыя́нскага (адуш.) н. меркурыя́нскае мн. меркурыя́нскія (неадуш.), меркурыя́нскіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. меркурыя́нскай, меркурыя́нскаю м. меркурыя́нскім н. меркурыя́нскім мн. меркурыя́нскімі
Месны у кім? у чым?	ж. меркурыя́нскай м. меркурыя́нскім н. меркурыя́нскім мн. меркурыя́нскіх

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

зяпло — крыкун, сварлівы чалавек

гаворкі Віцебшчыны

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць