металічны — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

металічны, -ая, -ае.
  1. Зроблены з металу. Металічныя канструкцыі. ▪ Пагарэльскі здымае з рамы цяжкую накрыўку і ў зямлі відно, як ляжаць металічныя мадэлі. ← Янка Скрыган. Рэч хутчэй нагадвала ружжо, са ствала якога выглядала вострая металічная страла. ← Алесь Шашкоў.
  2. Які мае адносіны да металу, звязаны з апрацоўкай металу. Дзіўна выглядалі тады белыя, надзвычайна чыстыя кветкі.. на яго [Захарыя] шырокай далоні, цёмнай ад металічнага пылу, ад машыннага масла. ← Эдуард Самуйлёнак.
  3. Уласцівы металу, падобны на метал. [Хвалі] былі сінява-чорныя з глухім металічным бляскам. ← Міхась Зарэцкі. // пераноснае значэнне Які нагадвае гукі ўдару аб метал. Металічны голас. ▪ Рыжая асака, не кранутая ў свой час касой, стаяла напаўроста ў вадзе і пазвоньвала пад ветрам металічным звонам. ← Мікола Ракітны.

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. металі́чная м. металі́чны н. металі́чнае мн. металі́чныя
Родны каго? чаго?	ж. металі́чнай, металі́чнае м. металі́чнага н. металі́чнага мн. металі́чных
Давальны каму? чаму?	ж. металі́чнай м. металі́чнаму н. металі́чнаму мн. металі́чным
Вінавальны каго? што?	ж. металі́чную м. металі́чны (неадуш.), металі́чнага (адуш.) н. металі́чнае мн. металі́чныя (неадуш.), металі́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. металі́чнай, металі́чнаю м. металі́чным н. металі́чным мн. металі́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. металі́чнай м. металі́чным н. металі́чным мн. металі́чных

Слова металічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).