Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

модны, -ая, -ае.
  1. Зроблены па модзе, адпаведна з модай. Модны капялюш. ▪ Сіняе паліто з чорным коцікавым каўняром было моднае, шчыльна аблягала .. [Ірыніну] постаць. ← Кузьма Чорны. Бант быў чорны, а па чорнаму — чырвоныя і белыя гарошыны, вельмі модны бант. ← Барыс Мікуліч.
  2. Які прытрымліваецца моды, ідзе за модай. Перад.. [Алесем] стаяў Кібрык. У светлым касцюме, вясенні, модны. ← Уладзімір Шыцік.
  3. Які мае адносіны да моды (у 2 знач.).
  4. Які карыстаецца папулярнасцю, агульным прызнаннем у гэты перыяд. Модны пісьменнік. Модны раманс. ▪ Кібрык сеў ва піяніна, узяў акорд з моднай песенькі. ← Уладзімір Шыцік.

❌

модны

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова модны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. мо́дная м. мо́дны н. мо́днае мн. мо́дныя
Родны каго? чаго?	ж. мо́днай, мо́днае м. мо́днага н. мо́днага мн. мо́дных
Давальны каму? чаму?	ж. мо́днай м. мо́днаму н. мо́днаму мн. мо́дным
Вінавальны каго? што?	ж. мо́дную м. мо́дны (неадуш.), мо́днага (адуш.) н. мо́днае мн. мо́дныя (неадуш.), мо́дных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. мо́днай, мо́днаю м. мо́дным н. мо́дным мн. мо́днымі
Месны у кім? у чым?	ж. мо́днай м. мо́дным н. мо́дным мн. мо́дных

скарбніца

франт — чалавек, які любіць модна апранацца; моднік, фарсун
(ж. франціха, фарсуха, модніца)
дэндзі — вытанчана, элегантна адзеты свецкі чалавек; франт

фарсіць — франціць, быць франтам // важнічаць, выстаўляючы што-н. напаказ; красавацца
фарсісты — які любіць фарсіць; франтаваты, модны

Слова модны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).