аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова моўна-маўленчы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчая
м. мо́ўна-маўле́нчы н. мо́ўна-маўле́нчае мн. мо́ўна-маўле́нчыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчай, мо́ўна-маўле́нчае
м. мо́ўна-маўле́нчага н. мо́ўна-маўле́нчага мн. мо́ўна-маўле́нчых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчай
м. мо́ўна-маўле́нчаму н. мо́ўна-маўле́нчаму мн. мо́ўна-маўле́нчым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчую
м. мо́ўна-маўле́нчы (неадуш.), мо́ўна-маўле́нчага (адуш.) н. мо́ўна-маўле́нчае мн. мо́ўна-маўле́нчыя (неадуш.), мо́ўна-маўле́нчых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчай, мо́ўна-маўле́нчаю
м. мо́ўна-маўле́нчым н. мо́ўна-маўле́нчым мн. мо́ўна-маўле́нчымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
мо́ўна-маўле́нчай
м. мо́ўна-маўле́нчым н. мо́ўна-маўле́нчым мн. мо́ўна-маўле́нчых |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
moŭna-maŭlienčy — беларуская лацінка
Слова моўна-маўленчы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове моўна-стылёвы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мо́ўна (5)
(10) выбаўле́нчы ‹
› мо́ўна-інфармацы́йны (18)
(8) маўле́нчы ‹
› мо́ўна-культу́рны (15)
(22) камунікацы́йна-маўле́нчы ‹
› мо́ўна-стылёвы (13)
(10) немаўле́нчы ‹
› мо́ўна-стылісты́чны (17)
(10) вымаўле́нчы ‹
› мо́ўна-этні́чны (13)
(10) абнаўле́нчы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.