мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
надго́рная
м. надго́рны н. надго́рнае мн. надго́рныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
надго́рнай, надго́рнае
м. надго́рнага н. надго́рнага мн. надго́рных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
надго́рнай
м. надго́рнаму н. надго́рнаму мн. надго́рным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
надго́рную
м. надго́рны (неадуш.), надго́рнага (адуш.) н. надго́рнае мн. надго́рныя (неадуш.), надго́рных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
надго́рнай, надго́рнаю
м. надго́рным н. надго́рным мн. надго́рнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
надго́рнай
м. надго́рным н. надго́рным мн. надго́рных |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Вельмі крута, што я вырашыў усяго дабіцца сам. Шкада, што не дабіўся.
nadhorny — беларуская лацінка
Слова надгорны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове надгрудны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› надгні́лы (8)
(20) узго́рыста-нізкаго́рны ‹
› надгні́сці (9)
(11) пласкаго́рны ‹
› надгні́ць (8)
(7) наго́рны ‹
› надгру́дны (9)
(8) падго́рны ‹
› надгрушападо́бны (15)
(10) перадго́рны ‹
› надгры́з (7)
(8) алего́рны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.