надзьмута-самаўпэўнены

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова надзьмута-самаўпэўнены
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненая м. надзьму́та-самаўпэ́ўнены н. надзьму́та-самаўпэ́ўненае мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненыя
Родны каго? чаго?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай, надзьму́та-самаўпэ́ўненае м. надзьму́та-самаўпэ́ўненага н. надзьму́та-самаўпэ́ўненага мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненых
Давальны каму? чаму?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай м. надзьму́та-самаўпэ́ўненаму н. надзьму́та-самаўпэ́ўненаму мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненым
Вінавальны каго? што?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненую м. надзьму́та-самаўпэ́ўнены (неадуш.), надзьму́та-самаўпэ́ўненага (адуш.) н. надзьму́та-самаўпэ́ўненае мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненыя (неадуш.), надзьму́та-самаўпэ́ўненых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай, надзьму́та-самаўпэ́ўненаю м. надзьму́та-самаўпэ́ўненым н. надзьму́та-самаўпэ́ўненым мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненымі
Месны у кім? у чым?	ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай м. надзьму́та-самаўпэ́ўненым н. надзьму́та-самаўпэ́ўненым мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненых

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненая
м. надзьму́та-самаўпэ́ўнены
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненае

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненыя

Родны
каго? чаго?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай, надзьму́та-самаўпэ́ўненае
м. надзьму́та-самаўпэ́ўненага
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненага

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненых

Давальны
каму? чаму?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай
м. надзьму́та-самаўпэ́ўненаму
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненаму

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненым

Вінавальны
каго? што?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненую
м. надзьму́та-самаўпэ́ўнены (неадуш.), надзьму́та-самаўпэ́ўненага (адуш.)
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненае

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненыя (неадуш.), надзьму́та-самаўпэ́ўненых (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай, надзьму́та-самаўпэ́ўненаю
м. надзьму́та-самаўпэ́ўненым
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненым

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненымі

Месны
у кім? у чым?

ж. надзьму́та-самаўпэ́ўненай
м. надзьму́та-самаўпэ́ўненым
н. надзьму́та-самаўпэ́ўненым

мн. надзьму́та-самаўпэ́ўненых

скарбніца

Вялікага дуба з малым карэннем не бывае.

Аднойчы я напішу кнігу з назвай «Як рабіць слоўнікі, аплачваючы хостынгі, дамены і працу праграмістаў, маючы падпісак на $20». Там будзе 500 старонак і на кожнай толькі адно слова: Ніяк.
Гэта будзе бестселер.

падкінуць далярыкаў

Слова надзьмута-самаўпэўнены (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: