аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
наказна́я
м. наказны́ н. наказно́е мн. наказны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
наказно́й, наказно́е
м. наказно́га н. наказно́га мн. наказны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
наказно́й
м. наказно́му н. наказно́му мн. наказны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
наказну́ю
м. наказны́ (неадуш.), наказно́га (адуш.) н. наказно́е мн. наказны́я (неадуш.), наказны́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
наказно́й, наказно́ю
м. наказны́м н. наказны́м мн. наказны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
наказно́й
м. наказны́м н. наказны́м мн. наказны́х |
скарбніца
На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
nakazny — беларуская лацінка
Слова наказны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове накаксаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наказа́ць (8)
(9) шыро́зазны ‹
› наказвацца (10)
(8) до́ўзазны ‹
› нака́зваць (9)
(7) заказны́ ‹
› накаксава́ны (11)
(7) паказны́ ‹
› накаксава́ны (11)
(9) непаказны́ ‹
› накаксава́ць (11)
(9) перака́зны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.