STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
накі́даная
м. накі́даны н. накі́данае мн. накі́даныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
накі́данай, накі́данае
м. накі́данага н. накі́данага мн. накі́даных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
накі́данай
м. накі́данаму н. накі́данаму мн. накі́даным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
накі́даную
м. накі́даны (неадуш.), накі́данага (адуш.) н. накі́данае мн. накі́даныя (неадуш.), накі́даных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
накі́данай, накі́данаю
м. накі́даным н. накі́даным мн. накі́данымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
накі́данай
м. накі́даным н. накі́даным мн. накі́даных |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— А Толік выйдзе?
— Толік памёр.
— А скіньце мяч!
nakidany — беларуская лацінка
Слова накіданы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове накідлівы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› на́кід (5)
(8) закі́даны ‹
› на́кід (5)
(10) пазакіда́ны ‹
› накіда́нне (9)
(10) пазакіда́ны ‹
› накі́дацца (9)
(10) панакіда́ны ‹
› накіда́цца (9)
(10) панакіда́ны ‹
› накі́даць (8)
(8) пакі́даны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.