аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
намя́тая
м. намя́ты н. намя́тае мн. намя́тыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
намя́тай, намя́тае
м. намя́тага н. намя́тага мн. намя́тых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
намя́тай
м. намя́таму н. намя́таму мн. намя́тым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
намя́тую
м. намя́ты (неадуш.), намя́тага (адуш.) н. намя́тае мн. намя́тыя (неадуш.), намя́тых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
намя́тай, намя́таю
м. намя́тым н. намя́тым мн. намя́тымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
намя́тай
м. намя́тым н. намя́тым мн. намя́тых |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
«Калісьці ангельскую выкладаў, цяпер чыпсы».
namiaty — беларуская лацінка
Слова намяты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове намяшаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намясі́ць (8)
(6) дамя́ты ‹
› намята́цца (9)
(6) замя́ты ‹
› намята́ць (8)
(6) замя́ты ‹
› намя́ць (6)
(6) памя́ты ‹
› намяча́цца (9)
(6) памя́ты ‹
› намяча́ць (8)
(8) непамя́ты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.