STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
напу́драная
м. напу́драны н. напу́дранае мн. напу́драныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
напу́дранай, напу́дранае
м. напу́дранага н. напу́дранага мн. напу́драных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
напу́дранай
м. напу́дранаму н. напу́дранаму мн. напу́драным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
напу́драную
м. напу́драны (неадуш.), напу́дранага (адуш.) н. напу́дранае мн. напу́драныя (неадуш.), напу́драных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
напу́дранай, напу́дранаю
м. напу́драным н. напу́драным мн. напу́дранымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
напу́дранай
м. напу́драным н. напу́драным мн. напу́драных |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
napudrany — беларуская лацінка
Слова напудраны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове напужаны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› напу́джаны (9)
(8) апу́драны ‹
› напу́дзіцца (10)
(9) запу́драны ‹
› напу́дзіць (9)
(9) запу́драны ‹
› напу́дрыванне (12)
(9) папу́драны ‹
› напу́дрывацца (12)
(9) папу́драны ‹
› напу́дрываць (11)
(11) перапу́драны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
