мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
насту́ркавыя — назоўнік насту́рцыя — назоўнік
канцэпт

настурцыевы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова настурцыевы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
  ж. — жаночы род
  м. — мужчынскі род
  н. — ніякі род
множны лік
Назоўны
хто? што?
ж.  насту́рцыевая
м.  насту́рцыевы
н.  насту́рцыевае

мн.  насту́рцыевыя
Родны
каго? чаго?
ж.  насту́рцыевай, насту́рцыевае
м.  насту́рцыевага
н.  насту́рцыевага

мн.  насту́рцыевых
Давальны
каму? чаму?
ж.  насту́рцыевай
м.  насту́рцыеваму
н.  насту́рцыеваму

мн.  насту́рцыевым
Вінавальны
каго? што?
ж.  насту́рцыевую
м.  насту́рцыевы (неадуш.), насту́рцыевага (адуш.)
н.  насту́рцыевае

мн.  насту́рцыевыя (неадуш.), насту́рцыевых (адуш.)
Творны
кім? чым?
ж.  насту́рцыевай, насту́рцыеваю
м.  насту́рцыевым
н.  насту́рцыевым

мн.  насту́рцыевымі
Месны
у кім? у чым?
ж.  насту́рцыевай
м.  насту́рцыевым
н.  насту́рцыевым

мн.  насту́рцыевых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.


Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.


nasturcyjevy — беларуская лацінка

Слова настурцыевы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове настыглы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


насту́рка (8)

(9) сілі́цыевы

насту́ркавы (10)

(13) ферасілі́цыевы

насту́ркавыя (11)

(10) стро́нцыевы

насту́рцыя (9)

(8) тэ́рцыевы

настыва́ць (9)

(9) ка́льцыевы

настыга́ць (9)

(18) на́трыева-ка́льцыевы


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).