аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова нацыянальна-змешаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шаная
м. нацыяна́льна-зме́шаны н. нацыяна́льна-зме́шанае мн. нацыяна́льна-зме́шаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шанай, нацыяна́льна-зме́шанае
м. нацыяна́льна-зме́шанага н. нацыяна́льна-зме́шанага мн. нацыяна́льна-зме́шаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шанай
м. нацыяна́льна-зме́шанаму н. нацыяна́льна-зме́шанаму мн. нацыяна́льна-зме́шаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шаную
м. нацыяна́льна-зме́шаны (неадуш.), нацыяна́льна-зме́шанага (адуш.) н. нацыяна́льна-зме́шанае мн. нацыяна́льна-зме́шаныя (неадуш.), нацыяна́льна-зме́шаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шанай, нацыяна́льна-зме́шанаю
м. нацыяна́льна-зме́шаным н. нацыяна́льна-зме́шаным мн. нацыяна́льна-зме́шанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
нацыяна́льна-зме́шанай
м. нацыяна́льна-зме́шаным н. нацыяна́льна-зме́шаным мн. нацыяна́льна-зме́шаных |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.
nacyjanaĺna-zmiešany — беларуская лацінка
Слова нацыянальна-змешаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове нацыянальна-каланіяльны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› нацыяна́льна-гістары́чны (22)
(11) непадме́шаны ‹
› нацыяна́льна-дзяржа́ўны (21)
(7) зме́шаны ‹
› нацыяна́льна-дэмакраты́чны (24)
(7) зме́шаны ‹
› нацыяна́льна-каланія́льны (23)
(9) разме́шаны ‹
› нацыяна́льна-культу́рны (21)
(9) разме́шаны ‹
› нацыяна́льна-мо́ўны (17)
(8) узме́шаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).