нацыянальна-этнічны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова нацыянальна-этнічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. нацыяна́льна-этні́чная м. нацыяна́льна-этні́чны н. нацыяна́льна-этні́чнае мн. нацыяна́льна-этні́чныя
Родны каго? чаго?	ж. нацыяна́льна-этні́чнай, нацыяна́льна-этні́чнае м. нацыяна́льна-этні́чнага н. нацыяна́льна-этні́чнага мн. нацыяна́льна-этні́чных
Давальны каму? чаму?	ж. нацыяна́льна-этні́чнай м. нацыяна́льна-этні́чнаму н. нацыяна́льна-этні́чнаму мн. нацыяна́льна-этні́чным
Вінавальны каго? што?	ж. нацыяна́льна-этні́чную м. нацыяна́льна-этні́чны (неадуш.), нацыяна́льна-этні́чнага (адуш.) н. нацыяна́льна-этні́чнае мн. нацыяна́льна-этні́чныя (неадуш.), нацыяна́льна-этні́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. нацыяна́льна-этні́чнай, нацыяна́льна-этні́чнаю м. нацыяна́льна-этні́чным н. нацыяна́льна-этні́чным мн. нацыяна́льна-этні́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. нацыяна́льна-этні́чнай м. нацыяна́льна-этні́чным н. нацыяна́льна-этні́чным мн. нацыяна́льна-этні́чных

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

nacyjanaĺna-etničny — беларуская лацінка

Слова нацыянальна-этнічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: