аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вагранка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вагра́нка мн. вагра́нкі |
| Родны каго? чаго? |
вагра́нкі мн. вагра́нак |
| Давальны каму? чаму? |
вагра́нцы мн. вагра́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
вагра́нку мн. вагра́нкі |
| Творны кім? чым? |
вагра́нкай, вагра́нкаю мн. вагра́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вагра́нцы мн. вагра́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без жонкі не банкет, а без хлеба не абед.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
vahranka — беларуская лацінка
Слова вагранка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вагранка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваграншчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваго́нны (7)
(6) гра́нка ‹
› ваго́нчык (8)
(7) агра́нка ‹
› вагра́начны (10)
(8) багра́нка ‹
› вагра́нкавы (10)
(9) вы́йгранка ‹
› вагра́ншчык (10)
(10) разыгра́нка ‹
› вагу́л (5)
(6) дра́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(кажуць, што там тры літры максімум, што боршч парушае законы гравітацыі і што палец у гарачым супе)