Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вайна, -ы; мн. войны, -аў; жаночы род
  1. Адкрытая ўзброеная барацьба паміж дзяржавамі, народамі, плямёнамі або грамадскімі класамі. Першая сусветная вайна. Вялікая Айчынная вайна. Вызваленчыя войны. ▪ Руская рэвалюцыя аб'явіла Еўропе аб адкрытай вайне рускага народа з царызмам. ← У. І. Ленін.
  2. пераноснае значэнне Стан варожасці; барацьба з кім-, чым-н. Эканамічная вайна. Аб'явіць вайну бракаробам.
  •••
  Акопная вайна — пазіцыйная вайна.
  Грамадзянская вайна — узброеная класавая барацьба ўнутры дзяржавы.
  Каланіяльныя войны — войны, якія вядуцца імперыялістычнымі дзяржавамі з мэтай заваявання калоній або захавання свайго панавання над імі.
  Прэвентыўная вайна — вайна, якая мае мэтай папярэдзіць або прадухіліць напад праціўніка.
  Рэйкавая вайна — адзін з відаў партызанскай барацьбы з ворагам у гады Вялікай Айчыннай вайны, які праяўляўся ў татэмістычным разбурэнні чыгуначных пуцей у тыле ворага.
  Халодная вайна — варожа-агрэсіўная палітыка імперыялістычных дзяржаў у адносінах: да СССР і іншых сацыялістычных краін ва ўмовах афіцыйнага міру.
  Бог вайны гл. бог.
  Развязаць вайну гл. развязаць.