Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вал, -а; мн. валы, -оў; мужчынскі род
  1. Доўгі, высокі земляны насып. Замест агароджы вакол могілак былі калісь выведзены акопы з даволі высокім валам. ← Якуб Колас. [Шорнер:] — Не ў страх такім салдатам ні крэпасці валы, ні сцены казематаў. ← Алесь Бачыла. // Доўгая і высокая града чаго-н. Па-над парканам пышным валам Стаяў вішняк густы, прыўдалы. ← Якуб Колас. Нізкія валы хмар.. праплывалі над лесам. ← Алесь Асіпенка.
  2. Высокая хваля. І, як заўсёды, безупынна праз возера каціўся вал. ← Уладзімір Дубоўка. Сыходзяцца тут, на стыку двух мацерыкоў — Азіі і Амерыкі, — стрэчныя вятры і разганяюць цяжкія валы свінцовых хваль. ← Барыс Стральцоў.
  3. Суцэльная лінія ваенных умацаванняў. Хвалёныя непрыступныя валы нямецкай абароны пратараньваліся з ходу магутнымі танкавымі злучэннямі. ← Алена Васілевіч. // Самкнуты, шчыльны строй людзей. Рад за радам чоткім крокам Вал праходзіць малайцоў. ← Якуб Колас.
  4. Цыліндр, які перадае рух тым ці іншым часткам механізма. Вал млына. Вал турбіны. Грабны вал.
  •••
  Агнявы вал — паласа артылерыйская абстрэлу, якая перамяшчаецца наперадзе атакуючага войска.
  Валам валіць гл. валіць.
  Дзевяты вал — а) самая моцная і небяспечная хваля ў часе марской буры (ад міфалагічнага ўяўлення ліку дзевяць як свяшчэннага); б) сімвал грознай небяспекі або найбольшага ўздыму чаго-н.
  Стаць валам гл. стаць.