аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ніцава́ная
м. ніцава́ны н. ніцава́нае мн. ніцава́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ніцава́най, ніцава́нае
м. ніцава́нага н. ніцава́нага мн. ніцава́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ніцава́най
м. ніцава́наму н. ніцава́наму мн. ніцава́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ніцава́ную
м. ніцава́ны (неадуш.), ніцава́нага (адуш.) н. ніцава́нае мн. ніцава́ныя (неадуш.), ніцава́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ніцава́най, ніцава́наю
м. ніцава́ным н. ніцава́ным мн. ніцава́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ніцава́най
м. ніцава́ным н. ніцава́ным мн. ніцава́ных |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Ты такі смачны пірог згатавала.
— Дзякуй.
— Аб'ядзенне проста, падзяліся сакрэтам.
— Я сплю з тваім хлопцам.
nicavany — беларуская лацінка
Слова ніцаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове ніцепадобны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ніца (4)
(12) неабліцава́ны ‹
› Ні́ца (4)
(9) шліцава́ны ‹
› ніцава́нне (9)
(10) вы́ліцаваны ‹
› ніцава́цца (9)
(12) пераніцава́ны ‹
› ніцава́ць (8)
(12) пераніцава́ны ‹
› ніцало́ззе (9)
(10) вы́ніцаваны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.