STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова валторна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валто́рна мн. валто́рны |
| Родны каго? чаго? |
валто́рны мн. валто́рн, валто́рнаў |
| Давальны каму? чаму? |
валто́рне мн. валто́рнам |
| Вінавальны каго? што? |
валто́рну мн. валто́рны |
| Творны кім? чым? |
валто́рнай, валто́рнаю мн. валто́рнамі |
| Месны у кім? у чым? |
валто́рне мн. валто́рнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?
valtorna — беларуская лацінка
Слова валторна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валторна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валтузня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Валтаса́р (8)
(10) сакрато́рна ‹
› Валтаса́раў (10)
(11) рэфлекто́рна ‹
› Валтаса́раў (10)
(17) умоўнарэфлекто́рна ‹
› валто́рнавы (10)
(6) сто́рна ‹
› валту́зіцца (10)
(9) прасто́рна ‹
› валту́зіць (9)
(6) уто́рна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).