STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова валыншчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
валы́ншчык мн. валы́ншчыкі |
| Родны каго? чаго? |
валы́ншчыка мн. валы́ншчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
валы́ншчыку мн. валы́ншчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
валы́ншчыка мн. валы́ншчыкаў |
| Творны кім? чым? |
валы́ншчыкам мн. валы́ншчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
валы́ншчыку мн. валы́ншчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.
valynščyk — беларуская лацінка
Слова валыншчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік валыншчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове валынянка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› валы́нецкі (9)
(10) гарпу́ншчык ‹
› валы́нка (7)
(10) фарсу́ншчык ‹
› валы́нскі (8)
(10) карту́ншчык ‹
› валы́нянка (9)
(10) катры́ншчык ‹
› вальварые́ла (11)
(9) зачы́ншчык ‹
› вальва́цыя (9)
(9) антэ́ншчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
