STARNIK
STARNIK
незаменная штука, закіньце ў закладкі:
праверка правапісупрыметнік
адносны
праскланяць слова отаскапічны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
отаскапі́чная
м. отаскапі́чны н. отаскапі́чнае мн. отаскапі́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
отаскапі́чнай, отаскапі́чнае
м. отаскапі́чнага н. отаскапі́чнага мн. отаскапі́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
отаскапі́чнай
м. отаскапі́чнаму н. отаскапі́чнаму мн. отаскапі́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
отаскапі́чную
м. отаскапі́чны (неадуш.) н. отаскапі́чнае мн. отаскапі́чныя (неадуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
отаскапі́чнай, отаскапі́чнаю
м. отаскапі́чным н. отаскапі́чным мн. отаскапі́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
отаскапі́чнай
м. отаскапі́чным н. отаскапі́чным мн. отаскапі́чных |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
Будзь простым — і да цябе пацягнуцца простыя, нецікавыя людзі.
otaskapičny — беларуская лацінка
Слова отаскапічны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове офісны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› отарыналарынгало́гія (19)
(15) дэфектаскапі́чны ‹
› отарыналарынганеўрало́гія (24)
(20) га́ма-дэфектаскапі́чны ‹
› отарыналарынго́лаг (17)
(13) рэктаскапі́чны ‹
› отаскапі́я (9)
(12) артаскапі́чны ‹
› отасклеро́з (10)
(13) цыстаскапі́чны ‹
› о́таспангіёз (11)
(13) стэтаскапі́чны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — шкляная пасудзіна без ручкі для вады.
кантовая шклянка — гранёный стакан
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады; карэц (параўн.: кварта).
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак.
аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Фужэр — бакал на высокай ножцы (для шыпучага віна, прахаладжальных напіткаў і пад.).
Чара — пасудзіна для піцця віна, часта з рознымі ўпрыгожаннямі (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — кубак для піва (пивная кружка). (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка (часта на ножцы), прызначаная для піцця спіртных напояў; стопка.
Кілішак — чарка на ножцы (рюмка).