п'езааптычны

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова п'езааптычны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. п'езаапты́чная м. п'езаапты́чны н. п'езаапты́чнае мн. п'езаапты́чныя
Родны каго? чаго?	ж. п'езаапты́чнай, п'езаапты́чнае м. п'езаапты́чнага н. п'езаапты́чнага мн. п'езаапты́чных
Давальны каму? чаму?	ж. п'езаапты́чнай м. п'езаапты́чнаму н. п'езаапты́чнаму мн. п'езаапты́чным
Вінавальны каго? што?	ж. п'езаапты́чную м. п'езаапты́чны (неадуш.), п'езаапты́чнага (адуш.) н. п'езаапты́чнае мн. п'езаапты́чныя (неадуш.), п'езаапты́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. п'езаапты́чнай, п'езаапты́чнаю м. п'езаапты́чным н. п'езаапты́чным мн. п'езаапты́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. п'езаапты́чнай м. п'езаапты́чным н. п'езаапты́чным мн. п'езаапты́чных

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. п'езаапты́чная
м. п'езаапты́чны
н. п'езаапты́чнае

мн. п'езаапты́чныя

Родны
каго? чаго?

ж. п'езаапты́чнай, п'езаапты́чнае
м. п'езаапты́чнага
н. п'езаапты́чнага

мн. п'езаапты́чных

Давальны
каму? чаму?

ж. п'езаапты́чнай
м. п'езаапты́чнаму
н. п'езаапты́чнаму

мн. п'езаапты́чным

Вінавальны
каго? што?

ж. п'езаапты́чную
м. п'езаапты́чны (неадуш.), п'езаапты́чнага (адуш.)
н. п'езаапты́чнае

мн. п'езаапты́чныя (неадуш.), п'езаапты́чных (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. п'езаапты́чнай, п'езаапты́чнаю
м. п'езаапты́чным
н. п'езаапты́чным

мн. п'езаапты́чнымі

Месны
у кім? у чым?

ж. п'езаапты́чнай
м. п'езаапты́чным
н. п'езаапты́чным

мн. п'езаапты́чных

Слова п'езааптычны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).