аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вальцоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вальцо́ўшчык мн. вальцо́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
вальцо́ўшчыка мн. вальцо́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
вальцо́ўшчыку мн. вальцо́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
вальцо́ўшчыка мн. вальцо́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
вальцо́ўшчыкам мн. вальцо́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вальцо́ўшчыку мн. вальцо́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
vaĺcoŭščyk — беларуская лацінка
Слова вальцоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вальцоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вальцоўшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вальцо́вачны (11)
(11) абліцо́ўшчык ‹
› вальцо́вы (8)
(10) танцо́ўшчык ‹
› вальцо́ўка (9)
(10) фарцо́ўшчык ‹
› вальцо́ўшчыца (12)
(11) фальцо́ўшчык ‹
› вальшскі (8)
(9) намы́ўшчык ‹
› валэ́нданіна (11)
(8) змы́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».