STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
паблы́таная
м. паблы́таны н. паблы́танае мн. паблы́таныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
паблы́танай, паблы́танае
м. паблы́танага н. паблы́танага мн. паблы́таных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
паблы́танай
м. паблы́танаму н. паблы́танаму мн. паблы́таным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
паблы́таную
м. паблы́таны (неадуш.), паблы́танага (адуш.) н. паблы́танае мн. паблы́таныя (неадуш.), паблы́таных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
паблы́танай, паблы́танаю
м. паблы́таным н. паблы́таным мн. паблы́танымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
паблы́танай
м. паблы́таным н. паблы́таным мн. паблы́таных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
pablytany — беларуская лацінка
Слова паблытаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пабляднелы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паблудзі́ць (10)
(11) незаблы́таны ‹
› паблука́цца (10)
(9) наблы́таны ‹
› паблука́ць (9)
(9) наблы́таны ‹
› паблы́тацца (10)
(11) пераблы́таны ‹
› паблы́таць (9)
(11) пераблы́таны ‹
› паблю́зніць (10)
(11) пераблы́таны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
