STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова пабрукаваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
пабрукава́ная
м. пабрукава́ны н. пабрукава́нае мн. пабрукава́ныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
пабрукава́най, пабрукава́нае
м. пабрукава́нага н. пабрукава́нага мн. пабрукава́ных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
пабрукава́най
м. пабрукава́наму н. пабрукава́наму мн. пабрукава́ным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
пабрукава́ную
м. пабрукава́ны (неадуш.), пабрукава́нага (адуш.) н. пабрукава́нае мн. пабрукава́ныя (неадуш.), пабрукава́ных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
пабрукава́най, пабрукава́наю
м. пабрукава́ным н. пабрукава́ным мн. пабрукава́нымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
пабрукава́най
м. пабрукава́ным н. пабрукава́ным мн. пабрукава́ных |
скарбніца
Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.
«Не рушыць даўніны, не ўводзіць навізны», — сказала бабуля і выкінула навюткі ўнукаў iMac.
pabrukavany — беларуская лацінка
Слова пабрукаваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пабрукованы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пабрудне́лы (10)
(11) забрукава́ны ‹
› пабрудне́ць (10)
(13) незабрукава́ны ‹
› пабру́злы (8)
(13) незабрукава́ны ‹
› пабрукавацца (12)
(13) перабрукава́ны ‹
› пабрукава́ць (11)
(13) перабрукава́ны ‹
› пабруко́ваны (11)
(12) прабрукава́ны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
самоклеящиеся обои — самаклейныя шпале́ры