паважаненькі

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова паважаненькі
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. паважа́ненькая м. паважа́ненькі н. паважа́ненькае мн. паважа́ненькія
Родны каго? чаго?	ж. паважа́ненькай, паважа́ненькае м. паважа́ненькага н. паважа́ненькага мн. паважа́ненькіх
Давальны каму? чаму?	ж. паважа́ненькай м. паважа́ненькаму н. паважа́ненькаму мн. паважа́ненькім
Вінавальны каго? што?	ж. паважа́ненькую м. паважа́ненькі (неадуш.), паважа́ненькага (адуш.) н. паважа́ненькае мн. паважа́ненькія (неадуш.), паважа́ненькіх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. паважа́ненькай, паважа́ненькаю м. паважа́ненькім н. паважа́ненькім мн. паважа́ненькімі
Месны у кім? у чым?	ж. паважа́ненькай м. паважа́ненькім н. паважа́ненькім мн. паважа́ненькіх

склон

адзіночны лік
ж. — жаночы род
м. — мужчынскі род
н. — ніякі род
множны лік

Назоўны
хто? што?

ж. паважа́ненькая
м. паважа́ненькі
н. паважа́ненькае

мн. паважа́ненькія

Родны
каго? чаго?

ж. паважа́ненькай, паважа́ненькае
м. паважа́ненькага
н. паважа́ненькага

мн. паважа́ненькіх

Давальны
каму? чаму?

ж. паважа́ненькай
м. паважа́ненькаму
н. паважа́ненькаму

мн. паважа́ненькім

Вінавальны
каго? што?

ж. паважа́ненькую
м. паважа́ненькі (неадуш.), паважа́ненькага (адуш.)
н. паважа́ненькае

мн. паважа́ненькія (неадуш.), паважа́ненькіх (адуш.)

Творны
кім? чым?

ж. паважа́ненькай, паважа́ненькаю
м. паважа́ненькім
н. паважа́ненькім

мн. паважа́ненькімі

Месны
у кім? у чым?

ж. паважа́ненькай
м. паважа́ненькім
н. паважа́ненькім

мн. паважа́ненькіх

Слова паважаненькі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).