аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
павя́зачная
м. павя́зачны н. павя́зачнае мн. павя́зачныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
павя́зачнай, павя́зачнае
м. павя́зачнага н. павя́зачнага мн. павя́зачных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
павя́зачнай
м. павя́зачнаму н. павя́зачнаму мн. павя́зачным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
павя́зачную
м. павя́зачны (неадуш.), павя́зачнага (адуш.) н. павя́зачнае мн. павя́зачныя (неадуш.), павя́зачных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
павя́зачнай, павя́зачнаю
м. павя́зачным н. павя́зачным мн. павя́зачнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
павя́зачнай
м. павя́зачным н. павя́зачным мн. павя́зачных |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
Калі ў вас дрэнны дзень, проста ведайце, што мы разгрузілі шэсць тысяч цаглін не на той адрас.
paviazačny — беларуская лацінка
Слова павязачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове павялены + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› павя́заны (8)
(15) лесаразгру́зачны ‹
› павязацца (9)
(10) вы́грузачны ‹
› павяза́ць (8)
(9) абрэ́зачны ‹
› павя́зваць (9)
(11) перавя́зачны ‹
› павя́зка (7)
(9) абвя́зачны ‹
› павя́каць (8)
(10) падвя́зачны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.