аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
падву́чаная
м. падву́чаны н. падву́чанае мн. падву́чаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
падву́чанай, падву́чанае
м. падву́чанага н. падву́чанага мн. падву́чаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
падву́чанай
м. падву́чанаму н. падву́чанаму мн. падву́чаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
падву́чаную
м. падву́чаны (неадуш.), падву́чанага (адуш.) н. падву́чанае мн. падву́чаныя (неадуш.), падву́чаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
падву́чанай, падву́чанаю
м. падву́чаным н. падву́чаным мн. падву́чанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
падву́чанай
м. падву́чаным н. падву́чаным мн. падву́чаных |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Ці размаўляеце вы па-англійску?
— Толькі са слоўнікам. З людзьмі пакуль што не асмельваюся.
padvučany — беларуская лацінка
Слова падвучаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове падвынікаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› падву́храны (10)
(10) неабву́чаны ‹
› падвуча́ннік (11)
(8) адву́чаны ‹
› падвуча́нніца (12)
(8) адву́чаны ‹
› падвуча́ць (9)
(7) зву́чаны ‹
› падву́чванне (11)
(9) разву́чаны ‹
› падву́чвацца (11)
(9) разву́чаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.