Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

аварыя, -і, жаночы род
Пашкоджанне якога-н. механізма, машыны і пад. у час дзеяння, руху. Для папярэджання аварый суднаў небяспечныя месцы абслугоўваюцца гукавой сігналізацыяй. ▪ Здарылася аварыя, дык без яго, галоўнага механіка, нічога там зрабіць не могуць. ← Раман Сабаленка. // пераноснае значэнне размоўнае слова Няўдача, нечаканае парушэнне чаго-н. у ходзе якой-н. справы; няшчасце. — Ну, якая ў цябе аварыя? — прысеўшы за стол, са здзіўленнем запытаўся Кругляк. ← Іван Грамовіч.
[Іт. avaria.]

❌

аварыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аварыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ава́рыя мн. ава́рыі
Родны каго? чаго?	ава́рыі мн. ава́рый
Давальны каму? чаму?	ава́рыі мн. ава́рыям
Вінавальны каго? што?	ава́рыю мн. ава́рыі
Творны кім? чым?	ава́рыяй, ава́рыяю мн. ава́рыямі
Месны у кім? у чым?	ава́рыі мн. ава́рыях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Была ў мяне сіла, як маці насіла.
Капейка і тая сціраецца.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.

Слова аварыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік аварыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

аварыя

Навігатар

Мемчыкі