мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
варо́ніць — дзеяслоў варо́паўка — назоўнік
канцэпт

варонка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова варонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 варо́нка

мн.  варо́нкі
Родны
каго? чаго?		 варо́нкі

мн.  варо́нак
Давальны
каму? чаму?		 варо́нцы

мн.  варо́нкам
Вінавальны
каго? што?		 варо́нку

мн.  варо́нкі
Творны
кім? чым?		 варо́нкай, варо́нкаю

мн.  варо́нкамі
Месны
у кім? у чым?		 варо́нцы

мн.  варо́нках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

У вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?


varonka — беларуская лацінка

Слова варонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік варонка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове варопаўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› варо́нін (7)

(6) япо́нка ‹

› варо́ніцкі (9)

(7) баро́нка ‹

› варо́ніць (8)

(8) абаро́нка ‹

› варо́паўка (9)

(13) сі́ўка-варо́нка ‹

› варо́тніца (9)

(11) сіваваро́нка ‹

› варо́тны (7)

(7) каро́нка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сусветныя змовы