STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова варыяляцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
варыяля́цыя мн. варыяля́цыі |
| Родны каго? чаго? |
варыяля́цыі мн. варыяля́цый, варыяля́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
варыяля́цыі мн. варыяля́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
варыяля́цыю мн. варыяля́цыі |
| Творны кім? чым? |
варыяля́цыяй, варыяля́цыяю мн. варыяля́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
варыяля́цыі мн. варыяля́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
varyjaliacyja — беларуская лацінка
Слова варыяляцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік варыяляцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове варыянт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› варыякуплер (11)
(13) аўтакарэляцыя ‹
› варыялі́т (8)
(11) канстэля́цыя ‹
› варыяло́ід (9)
(10) парцэля́цыя ‹
› варыя́нт (7)
(9) этыяля́цыя ‹
› варыя́нтавы (10)
(8) радыя́цыя ‹
› варыя́нтна (9)
(9) ірадыя́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
