аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ватоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вато́ўка мн. вато́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вато́ўкі мн. вато́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вато́ўцы мн. вато́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вато́ўку мн. вато́ўкі |
| Творны кім? чым? |
вато́ўкай, вато́ўкаю мн. вато́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вато́ўцы мн. вато́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе й на крапіву мароз.
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
vatoŭka — беларуская лацінка
Слова ватоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ватоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ватрушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вато́вачка (9)
(8) флюсо́ўка ‹
› вато́вік (7)
(9) афлюсо́ўка ‹
› вато́вы (6)
(7) лясо́ўка ‹
› ватру́сіцца (10)
(7) гато́ўка ‹
› ватру́шачны (10)
(9) загато́ўка ‹
› ватру́шка (8)
(13) самазагато́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.