STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ваявода
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ваяво́да мн. ваяво́ды |
| Родны каго? чаго? |
ваяво́ды мн. ваяво́д |
| Давальны каму? чаму? |
ваяво́ду мн. ваяво́дам |
| Вінавальны каго? што? |
ваяво́ду мн. ваяво́д |
| Творны кім? чым? |
ваяво́дам мн. ваяво́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
ваяво́дзе мн. ваяво́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
✖ па панядзелкам, па суботам
✖ па панядзелках, па суботах
✔ у панядзелкі, у суботы (панядзелкамі, суботамі)
vajavoda — беларуская лацінка
Слова ваявода (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ваявода — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ваяводства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ваява́цца (8)
(7) свабо́да ‹
› ваява́ць (7)
(9) несвабо́да ‹
› ваяві́та (7)
(7) падво́да ‹
› Ваяво́дзін (9)
(6) даго́да ‹
› ваяво́дскі (9)
(6) лаго́да ‹
› ваяво́дства (10)
(7) улаго́да ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо