вержэ

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова вержэ
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вержэ́ мн. —
Родны каго? чаго?	вержэ́ мн. —
Давальны каму? чаму?	вержэ́ мн. —
Вінавальны каго? што?	вержэ́ мн. —
Творны кім? чым?	вержэ́ мн. —
Месны у кім? у чым?	вержэ́ мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

vierže — беларуская лацінка

Слова вержэ (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: