STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вёрстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вё́рстка мн. вё́рсткі |
| Родны каго? чаго? |
вё́рсткі мн. вё́рстак |
| Давальны каму? чаму? |
вё́рстцы мн. вё́рсткам |
| Вінавальны каго? што? |
вё́рстку мн. вё́рсткі |
| Творны кім? чым? |
вё́рсткай, вё́рсткаю мн. вё́рсткамі |
| Месны у кім? у чым? |
вё́рстцы мн. вё́рстках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
viorstka — беларуская лацінка
Слова вёрстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вёрстка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове версьера + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ве́яць (5)
(7) па́рстка ‹
› вё́рджынел (9)
(11) трохпе́рстка ‹
› вё́рстачны (9)
(10) трыпе́рстка ‹
› вё́ртка (6)
(9) завё́рстка ‹
› вё́рткасць (9)
(11) перавё́рстка ‹
› вё́рткі (6)
(10) падвё́рстка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».