Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 верх, -у, Месны склон на версе; вярхі, -оў; мужчынскі род
  1. Прастора, якая знаходзіцца над чым-н.; процілеглае ніз. // Верхні бок прадмета пры нармальным яго становішчы; процілеглае ніз. Паставіць шафу верхам уніз. // Верхняя частка якога-н. прадмета; вяршыня, верхавіна. Верх гары. ▪ Мужчына быў у пляскатай летняй шапцы з шырокім круглым верхам. ← Кузьма Чорны. Застаўся цяпер тырчаць [ад сасны] толькі камель з вострым белым верхам. ← Іван Мележ. Тут верх асіны круглалісты Сплятаўся з хвоямі, з дубамі. ← Якуб Колас.
  2. Прыстасаванне над сядзеннем у машыне, фаэтоне і пад., якое засцерагае ад дажджу, сонца, ветру. Машына з брызентавым верхам. Падняць верх. ▪ Пятро Тадаровіч нацягнуў ужо на свае растрыбушаныя драбінкі верх з пасшываных.. мяшкоў. ← Кузьма Чорны.
  3. Паверхня зямлі, якога-н. прадмета ў адносінах да таго, што знаходзіцца ў глыбіні, у сярэдзіне. Бачыць Іван — задыхаецца птушка Нагай, а ўжо і да верху недалёка: нават неба свіціцца. ← Алесь Якімовіч. Гарышны, успамінаючы «добрыя старыя часы», любоўна паляпаў па версе акардэона. ← Мікола Ракітны. // Верхні матэрыял якога-н. адзення або матэрыял, якім што-н. пакрыта, абшыта. Драпавы верх паліто. Пасылка з палатняным верхам.
  4. пераноснае значэнне; чаго. Вышэйшае дасягненне. Верх майго жадання. ▪ Вагон-клуб быў верхам спраўджаных імкненняў Данілавых. ← Хвядос Шынклер.
  5. толькі мн. гл. вярхі.
  •••
  Браць (узяць) верх над кім-н. гл. браць.
  Знізу (і) да верху — увесь, поўнасцю, цалкам.
  Мой (твой, яго, яе і г. д.) верх — я, ты, ён перамог, яна перамагла.
  Цераз верх паліць (насыпаць) гл. наліць.
  Цераз верх перці гл. перці.